बिरामी होइन, तर दिशा हराएको छ

थेरापी कि कोचिङ?

यो फरक बुझ्नु महत्त्वपूर्ण छ, किनभने गलत छनोटले समय खेर जान्छ।

• कोचिङ — तपाईं स्थिर हुनुहुन्छ, काम-निद्रा-सम्बन्ध चलिरहेको छ, तर के गर्ने भन्ने प्रश्न छ
• थेरापी — डिप्रेसन, चिन्ता, burnout, वा पुरानो आघात भित्र छ
• दुवै चाहिने अवस्था पनि हुन्छ — पहिले थेरापी, त्यसपछि कोचिङ

एउटा महत्त्वपूर्ण कुरा

उपचार नगरिएको डिप्रेसनमाथि कोचिङ राख्दा योजना बन्छ तर लागू हुँदैन — र त्यसले “मलाई त केहीले पनि काम गर्दैन” भन्ने विश्वास झन् बलियो बनाइदिन्छ। त्यसैले पहिले के भइरहेको छ छुट्याउनु जरुरी छ। दुवै छ भने थेरापी पहिले।

कोचिङमा के हुन्छ?

• अहिले कहाँ हुनुहुन्छ र कहाँ पुग्न चाहनुहुन्छ — स्पष्ट पार्ने काम
• आफ्ना मूल्य र प्राथमिकता पहिल्याउने
• बानी, समय, र निर्णयका ढाँचामाथि व्यावहारिक काम
• आफैंले लगाएका बन्देजहरू हेर्ने — perfectionism, अरूको स्वीकृतिको खोजी
• कदम-कदममा योजना, र त्यसको समीक्षा

मनोवैज्ञानिकले गर्ने कोचिङ किन फरक हुन्छ?

नेपालमा “coach” शब्द नियमन गरिएको छैन — जोसुकैले प्रयोग गर्न सक्छ। मनोवैज्ञानिकले गर्ने कोचिङको फाइदा यो हो: कुरा गर्दै जाँदा यो दिशाको प्रश्न होइन, क्लिनिकल कुरा रहेछ भन्ने देखिएमा त्यो चिन्न र भन्न सकिन्छ।

कसका लागि उपयुक्त हुन्छ?

• काम राम्रो चलिरहेको तर अर्थहीन लाग्न थालेको
• करियर वा जीवनको ठूलो मोडमा उभिएको
• विदेश जाने कि नजाने, फर्किने कि नफर्किने भन्ने अनिर्णय
• मध्य जीवनको पुनर्विचार — रोग होइन, प्रश्न
• आत्मविश्वास र निर्णय क्षमतामा काम गर्न चाहने