आरामदायी लागेमा मात्र सेयर गर्नुहोस् — यो सामान्य जानकारी हो, व्यक्तिगत चिकित्सा सल्लाह होइन।
संक्षेपमा: आघात केवल “नराम्रो सम्झना” होइन। खतराको बेला शरीरले आफ्नो सुरक्षा प्रणाली चलाउँछ — मुटु छिटो, मांसपेशी कसिने, सास छोटो। खतरा टरेपछि त्यो प्रणाली बन्द हुनुपर्ने हो। कहिलेकाहीँ बन्द हुँदैन — र वर्षौंपछि पनि शरीर त्यही अवस्थामा रहन्छ।
“मलाई त केही भएको छैन, तर शरीरले साथ दिँदैन” — क्लिनिकमा यो वाक्य धेरै सुनिन्छ। रिपोर्ट सबै नर्मल आउँछ, तर पेट बिग्रिरहन्छ, टाउको दुख्छ, राति निद्रा पर्दैन, सानो कुरामा रिस उठ्छ।
यो लेखमा: आघातको बेला शरीरभित्र के हुन्छ, त्यो किन आफैं बन्द हुँदैन, नेपाली सन्दर्भमा यो कसरी देखिन्छ, र के गर्दा फरक पर्छ। यो लेख निदान गर्न होइन, बुझ्न लेखिएको हो।
Advertisement
खतराको बेला शरीरले के गर्छ?
हाम्रो स्नायु प्रणालीको एउटा भाग छ जसले हामीले सोच्नै नपरी काम गर्छ। बाटोमा अचानक गाडी आयो भने — तपाईंले “पछि हट्नुपर्छ” भनेर सोच्नुहुन्न, शरीर आफैं हट्छ। सोचभन्दा शरीर छिटो हुन्छ।
त्यो क्षणमा शरीरले तीनवटामध्ये एउटा बाटो रोज्छ — र यो रोजाइ इच्छाले हुँदैन:
Fight (लड्ने) — रिस बढ्छ, शरीर तातो हुन्छ, प्रतिरोध गर्न तयार
Flight (भाग्ने) — छटपटी, भाग्न मन लाग्ने, मुटुको धड्कन बढ्ने
Freeze (जम्ने) — शरीर नै अडिन्छ, बोल्न सकिँदैन, दिमाग खाली
सामान्य अवस्थामा खतरा टरेपछि शरीर बिस्तारै पहिलेकै अवस्थामा फर्कन्छ। तर केही अवस्थामा त्यो फर्काइ अधुरो रहन्छ:
खतरा लामो समय रह्यो — एक घटना होइन, वर्षौंको अवस्था (घरमा हिंसा, निरन्तर डर)
भाग्ने वा लड्ने कुनै उपाय थिएन — बच्चा थियो, वा भाग्ने ठाउँ थिएन
पछि कसैले सुनेन — पीडा भनियो, तर “केही भएको छैन” भनियो
शरीरले सुरु गरेको प्रतिक्रिया पूरा हुन पाएन — रिस निस्कन पाएन, रुन पाइएन
यस्तो अवस्थामा शरीरले सिक्छ: “खतरा अझै टरेको छैन।” अनि सुरक्षा प्रणाली सधैं अलिकति खुला राख्छ — जसलाई hypervigilance भनिन्छ। बाहिरबाट यो “अति सोच्ने” वा “रिसाहा” जस्तो देखिन्छ। भित्रबाट यो थकाइ हो।
किन सम्झना धमिलो हुन्छ तर शरीरले सम्झिरहन्छ?
यो प्रश्नले धेरैलाई अलमल्याउँछ — “मलाई त राम्ररी सम्झना पनि छैन, अनि असर कसरी पर्छ?”
कारण यो हो: सामान्य सम्झना कथाजस्तै बन्छ — कहिले, कहाँ, कसरी, अनि सकियो। तर तीव्र डरको बेला मस्तिष्कको कथा बनाउने भाग राम्रोसँग काम गर्दैन, जबकि डर र संवेदना रेकर्ड गर्ने भाग बढी सक्रिय हुन्छ।
नतिजा — घटनाको क्रम धमिलो हुन्छ, तर गन्ध, आवाज, छालाको अनुभूति, पेटको गाँठो स्पष्ट रहन्छ। त्यसैले वर्षौंपछि कुनै आवाज वा गन्धले अचानक पुरानै अवस्था फर्काउन सक्छ, जबकि तपाईंलाई “किन यस्तो भयो” थाहा हुँदैन।
यो सरलीकृत व्याख्या हो, निदान होइन। शारीरिक लक्षणलाई सधैं “आघात हो” भनेर मान्नु खतरनाक हुन सक्छ — पेट दुख्नु, टाउको दुख्नु वा थकाइका वास्तविक शारीरिक कारण पनि हुन्छन्। पहिला चिकित्सकको जाँच गराउनुहोस्।
Advertisement
नेपाली सन्दर्भमा यो कसरी देखिन्छ?
जहाँ भावना खुला रूपमा भन्न मिल्दैन, त्यहाँ शरीरले बोल्छ। नेपालमा आघात प्रायः यी रूपमा देखा पर्छ:
ग्यास्ट्रिक — रिपोर्ट नर्मल, तर पेट सधैं बिग्रिएको
तालु/टाउको दुख्ने — विशेषगरी तनावको समयमा
जिउ दुख्ने, कमजोरी — “रगत कम भयो कि” भन्ने शंका
निद्रा नपर्ने वा राति बारम्बार ब्यूँझने
सानो कुरामा रिस — जसलाई परिवारले “स्वभाव नै त्यस्तै” भन्छ
छाती भारी हुनु, सास पुग्दै नपुगेको अनुभूति
यी लक्षण लिएर मानिस डाक्टरकहाँ जान्छन् — र त्यो गलत होइन, जाँच गर्नैपर्छ। तर जाँच सबै ठीक आएपछि कुरा त्यहीँ रोकिन्छ। कसैले “तपाईंलाई के भयो?” भनेर सोध्दैन।
भूकम्प, दुर्घटना वा आक्रमण — यी एकल घटना हुन्, र यिनको असर PTSD को रूपमा देखिन सक्छ। तर वर्षौंसम्म चलेको अवस्था — घरमा निरन्तर डर, बेवास्ता, अपमान — फरक किसिमको असर छाड्छ, जसलाई Complex PTSD (C-PTSD) भनिन्छ।
एकल घटना: निश्चित सम्झना, त्यससँग जोडिएका फ्ल्यासब्याक
लामो अवस्था: आफ्नै मूल्यमाथि शंका, सम्बन्धमा कठिनाइ, भावना नियन्त्रण गर्न गाह्रो
लामो अवस्थामा प्रायः “मलाई त केही भएकै छैन” भन्ने लाग्छ — किनभने त्यही नै सामान्य थियो
पहिला स्थिरता — तुरुन्तै पुरानो कुरा खोतल्ने काम गरिँदैन
शरीरको संकेत चिन्न सिकाइन्छ — कहिले प्रणाली सक्रिय भयो भन्ने
EMDR वा trauma-focused CBT — सम्झनासँगको सम्बन्ध बदल्ने विधि
आफ्नो गतिमा — जबरजस्ती सम्झाउने काम गरिँदैन
सावधानी: पुरानो घटना एक्लै बारम्बार सम्झिँदा वा इन्टरनेटका “trauma release” अभ्यास बिना सहयोग गर्दा अवस्था बिग्रिन सक्छ। तालिम प्राप्त व्यक्तिको साथमा गर्नु सुरक्षित हुन्छ। संकटमा: TUTH मानसिक स्वास्थ्य हेल्पलाइन ११६६।
शरीरले वर्षौंसम्म बोकेको कुरा कमजोरीको संकेत होइन — त्यो बाँच्नका लागि शरीरले गरेको काम हो। र त्यो अब बदल्न सकिन्छ।
Bhatta Psychotherapy — काठमाडौं र सुरक्षित अनलाइन (नेपाली / अंग्रेजी / हिन्दी)। शुल्कका लागि क्लिनिकमा सम्पर्क गर्नुहोस्; पहिलो पूर्ण सेसनअघि निश्चित गरिन्छ।
References
World Health Organization — ICD-11, Post-traumatic stress disorder (6B40) and Complex PTSD (6B41)
National Institute for Health and Care Excellence (NICE) — Post-traumatic stress disorder guideline NG116
Frequently asked questions
आघात साँच्चै शरीरमा बस्छ?
शाब्दिक अर्थमा कुनै अंगमा “जम्मा” हुँदैन। तर स्नायु प्रणाली, हार्मोन र मांसपेशीको ढाँचामा दीर्घकालीन परिवर्तन आउँछ — जसले शारीरिक लक्षण दिन्छ। त्यसैले यसलाई “शरीरमा बस्छ” भनिन्छ।
मलाई घटना राम्ररी सम्झना छैन, तैपनि असर पर्न सक्छ?
सक्छ। तीव्र डरको बेला मस्तिष्कले कथा रूपमा सम्झना बनाउन सक्दैन, तर संवेदना र डर रेकर्ड हुन्छन्। त्यसैले क्रम धमिलो हुँदा पनि प्रतिक्रिया स्पष्ट रहन्छ।
ग्यास्ट्रिक आघातको कारण हुन सक्छ?
हुन सक्छ, तर पहिला चिकित्सकको जाँच अनिवार्य छ। जाँचमा केही नआए र तनावसँग लक्षण जोडिन्छ भने — मानसिक स्वास्थ्यको कोणबाट हेर्नु उपयोगी हुन्छ। दुवै सँगै हुन पनि सक्छन्।
व्यायाम गरे आघात निको हुन्छ?
व्यायामले स्नायु प्रणाली शान्त पार्न सघाउँछ र निद्रा सुधार्छ — त्यो साँचो फाइदा हो। तर एक्लै व्यायामले आघातको जरो हल गर्दैन। सहयोगसँगै गर्दा बढी काम लाग्छ।
कति समय लाग्छ?
व्यक्ति, घटनाको प्रकृति र अवधिअनुसार फरक हुन्छ। एकल घटनाको उपचार प्रायः छोटो हुन्छ; वर्षौंको अवस्थामा बढी समय लाग्छ। पहिलो केही सेसनमै स्थिरताका तरिका सिक्न पाइन्छ।
बुक गर्नु अघि प्रश्न? WhatsApp वा कल — कार्यालय समयमा सामान्यतया केही मिनेटभित्रै जवाफ।